Bitwa pod Warszawą

AUTOR: EWA MICHAŁOWSKA – WALKIEWICZ

Lipcowe rocznice

Bitwa pod Warszawą, została stoczona w dniach 28–30 lipca 1656 podczas tak zwanej wojny północnej. Była to największa bitwa w dziejach wojen polsko-szwedzkich, w okresie tak zwanego potopu szwedzkiego.

 Jedynie 18 armat

Wojska polsko- litewskie, wyposażone były jedynie w 18 armat. Zaś szeregi wojskowe liczyły sobie 24 tysięcy żołnierzy regularnych. W ich stanie znajdowało się 20 tysięcy żołnierzy jezdnych. Zaś w husarii było jedynie 950 żołnierzy. Warto jest też w tym miejscu wspomnieć o piechurach, których było 4 tysiące. Zaś pospolitego ruszenia naliczono około 10 tysięcy uzbrojonych ochotników.

Szwedzkie zgrupowania wojskowe

Piechota szwedzko-brandenburska zgrupowana była natomiast w 15 brygad. Zaś kawalerię stanowiły 53 skwadrony. Bitwę te niestety wygrali Szwedzi i sprzymierzeni z nimi Brandenburczycy, jednak armia polsko-litewska nie została rozbita. Potrafiła ona mimo ciężkiego oblężenia w porę wycofać się na drugi brzeg Wisły. Podczas tego manewru, utraciliśmy jedynie małą część artylerii.

Ostatnie potyczki

Szwedzi i Brandenburczycy po zakończeniu ostatnich potyczek ze strażą tylną polskiej jazdy koronnej zajęli miejsce, w którym znajdował się obóz polski. Tym sposobem Szwedzi opanowali Pragę, którą niemal całkowicie spalili. Na prawym brzegu Wisły znajdowało się wielu chłopów, którzy za wszelką cenę starali się uchronić swój dobytek przed kradzieżą i podkładanym przez Szwedów ogniem.

Tyrania szwedzkiego króla wobec Polaków

Gdy nad Wisłę przybył król Szwecji Karol Gustaw, nakazał wymordowanie całego bezbronnego tłumu polskich mieszkańców wsi, w tym także i całkowicie bezbronne dzieci. Wielu ludzi osaczonych przez wojska szwedzkie próbowało ratować życie, rzucając się w nurty Wisły. Lecz bezwzględny Karol Gustaw nakazał ich dopaść i wymordować. Podobnie kazał on postąpić względem zakonników laterańskich, którzy podczas wspomnianej bitwy modlili się o zwycięstwo Polaków.

Ostatnie szańce

Polski król z dynastii Wazów Jan Kazimierz, podczas pierwszego ataku wroga przerzucił swą armię na prawy brzeg Wisły. Wokół kazał on nakopać szańców, aby tym sposobem odciąć wrogowi drogę do stolicy. Pole bitwy rozciągało się zatem w dolinie Wisły zaś od wschodu nadciągające wojska północne ograniczał pas bagien, ciągnących się od Bródna po Białołękę. Wydmy wałowe tarasu praskiego, stanowiły również naturalną twierdzę dla polskiej strony walczącej. Wydmy te były zatem świetnym miejscem dla umieszczenia tam piechoty i artylerii.

Polska obrona

Pomimo polskiej obrony przygotowanej należycie, Szwedzi wdarli się do Warszawy, uskuteczniając tak zwaną „Rzeź Pragi”. Przerażony warszawski magistrat, rankiem 31 lipca 1656 roku posłał na praski brzeg wszystkie dostępne szkutry, by tymi środkami transportu umożliwić przeprawę polskich wojsk, ponieważ w stolicy były już regimenty szwedzkiego wojska pod wodzą generała majora Bertolda Hartwiga von Bülow. W Warszawie kwatery zajęli szwedzcy oficerowie, którzy nakazali totalnego mordu Polaków tam mieszkających.

My Polacy wciąż będziemy o tym pamiętać.

EWA MICHAŁOWSKA- WALKIEWICZ

Na warszawskiej Pradze znajduje się kamień z napisem: Tu spoczywa Roch Kowalski, bohater «Potopu». Poległ w bitwie ze Szwedami o Warszawę 29 lipca 1656 r. REQUIESCAT IN PACE

DZIĘKUJEMY PANI EWIE/ ILUSTRACJE DODAŁ ADMIN

###################### np.pl ######################