Władysław Anders

AUTOR: Ewa Michałowska-Walkiewicz

Polak i generał

Władysław Anders urodził się w dniu 11 sierpnia 1892 roku, w Błoniach Kutnowskich. Zmarł on natomiast w dniu 12 maja 1970 roku w Londynie, jako Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w latach 1944-1945.

Młode lata

Rodzinna miejscowość Andersa, znajdowała się na terenie Rosji. Gdy rodzina przeniosła się do Polski, uczęszczał on do warszawskiego Gimnazjum Realnego, a następnie studiował na politechnice w Rydze. Podczas studiów, Anders został członkiem Korporacji Akademickiej „Arkonia”. Od 1913 roku, służąc w armii rosyjskiej, ukończył kawaleryjską szkołę oficerów rezerwy. Będąc uczestnikiem I wojny światowej, jako porucznik dragonów, Władysław Anders dowodził szwadronem konnej kawalerii.

Rok 1920

W wojnie polsko-bolszewickiej mającej miejsce 1920 roku, Anders był dowódcą 15 Pułku Ułanów Poznańskich. Podczas przewrotu majowego, Anders był szefem sztabu wojsk rządowych. Następnie był on szefem w Generalnym Inspektoracie Kawalerii. W latach 1928-1939, Władysław Anders zasłynął jako niezrównany dowódca Armii Kresowej, a następnie Nowogródzkiej Brygady Kawalerii, z którą wyruszył na wojnę obronną w 1939 roku. Od dnia 12 września 1939 roku, generał wsławił się jako dowódca Grupy Operacyjnej Kawalerii „Anders”.

Po ciężkich walkach w okolicach Tomaszowa Lubelskiego, udało się mu przebić na południe, gdzie jednak natknął się na oddziały sowieckie i po ciężkich walkach, będąc ciężko ranny dostał się do niewoli. Przetrzymywany we lwowskim szpitalu przy ul. Kurkowej, a następnie w więzieniu (Brygidki) we Lwowie, w dniu 29 lutego 1940 roku, został on wywieziony przez NKWD do Moskwy, skąd został wypuszczony na wolność po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej i po podpisaniu układu Sikorski-Majski.

Dowódca Polskich Sil Zbrojnych

Od 4 sierpnia 1941 roku, był on twórcą i dowódcą zarazem Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Po ewakuacji wojska i ludności cywilnej do Iranu, Anders został dowódcą Armii Polskiej na Wschodzie (Irak, Palestyna) i dowódcą 2 Korpusu Polskiego, którym dowodził w kampanii włoskiej (Bitwa o Monte Cassino). Od dnia 2 października 1944 roku, do 5 maja 1945 roku, pełnił on obowiązki Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych.

EWA MICHAŁOWSKA- WALKIEWICZ

Od red. np.pl; Dziękujemy serdecznie Pani Ewie i przesyłamy pozdrowienia do Polski. Jednocześnie dodajemy zdjęcie z Monte Cassino, gdzie w Imieniu Czytelników i redakcji Naszego Pisma – jeszcze wtedy drukowanego – dwumiesięcznika – W SŁUŻBIE OJCZYZNY I POLONII złożyliśmy kwiaty na grobie Bohatera Generała Władysława Andersa i JEGO ŻONY IRENY. Irena Anders (znana też jako Renata Bogdańska) jest pochowana na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino. Jej urna została złożona w grobie jej męża, generała Władysława Andersa, w maju 2011 roku

Chciałem tu dodać, że wspominjąc Bohatera Generała Andersa mam okazję napisać, że po występie w Domu Polskim w Hobart, Śp. Ireny Anders w towarzystwie Pana Janka Pietrzka [„Czerwone Maki” i „Aby Polska była Polska’] i przy akompaniamencie pianisty śp (2017) Tomasza Śpiewaka z Melbourne – prawie już 40 lat temu miałem ten zaszczyt siedzieć z Nimi przy jednym „kawo-winnym stole” i być obdarowany zdjęciami i dedykacjami które – pieczołowicie przechowuję w archiwum obecnie rp.pl.

Dziękuję za uwagę, red. Antoni

##################### np.pl #####################