Bitwa o Kępę Oksywską

AUTOR: EWA MICHAŁOWSKA – WALKIEWICZ

POWYŻEJ: Po opatrzeniu rany Aleksander Pawelec, mimo protestu lekarza, ruszył do walki. 6 września 1939 r., w czasie obrony Gdyni i Kępy Oksywskiej, odegrał niebagatelną rolę w przekazywaniu rozkazów pomiędzy ppłk. Pruszkowskim a płk. Dąbkiem. /IPN

Obok; DOWÓDCA LĄDOWEJ OBRONY WYBRZEŻA GEN STANISŁAW DĄBEK – Zginął w obronie Kępy Oksywskiej.

Obrona Kępy Oksywskiej w 1939 rokU

W Skarżysku- Kamiennej a dokładnie w Muzeum im. Orła Białego miał miejsce piąty już Zlot Marynarzy.

Można było sobie z nimi luźno porozmawiać o ich pracy na morzu, a także można było posłuchać ich opowieści na temat obrony Polskiego Wybrzeża podczas kampanii wrześniowej.

Początek wojny Obrona Kępy Oksywskiej oczywiście przez oddziały polskie, która miała miejsce w dniach od 1 do 19 września 1939 roku, to regularne militarne działania lądowe.

Był to jeden z bardzo ważnych epizodów Obrony Polskiego Wybrzeża podczas wojny obronnej. Przez kilka dni Zaraz po wybuchu II wojny światowej, w ciągu zaledwie pierwszych dni walk rejon Polskiego Wybrzeża został odcięty od reszty kraju. Z tego też powodu w dniu 10 września 1939 roku po ciężkich walkach w okolicach Redy, a także na przedpolach Gdyni, pułkownik Stanisław Dąbek, jako dowódca Lądowej Obrony Wybrzeża podjął decyzję oddania rejonu Gdyni a tym samym odwrotu stamtąd wszystkich sił wojskowych na teren Kępy Oksywskiej.

Była ta decyzja spowodowana brakiem nadejścia wsparcia, który był początkowo przewidywany przez Sztab Główny w planach obrony kraju. Dziewięć tysięcy polskich żołnierzy Na Kępie Oksywskiej znalazło się zatem w stosunkowo krótkim czasie około 9 tysięcy żołnierzy polskich. Zaopatrzeni byli oni 140 ckm, 14 moździerzy, 23 średniej wielkości działa, do których obsługi zgłaszali się nawet cywile, będący po odpowiednich przeszkoleniach wojskowych. Walki obronne trwały od dnia 10 do 19 września. W krótkim czasie, na terenie o powierzchni mniej więcej 4 kilometrów kwadratowych Polacy stoczyli co najmniej 110 potyczek z niemieckim wrogiem.

Brak stosownych umocnień poza najprostszymi rowami strzeleckimi, był przyczyną wzrostu strat po polskiej stronie. Zginęło bowiem wtedy około dwóch tysięcy żołnierzy. Po południu 19 września 1939 W godzinach popołudniowych w dniu 19 września 1939 roku, wyczerpawszy wszelką możliwość prowadzenia dalszej obrony, pułkownik Stanislaw Dąbek poprowadził pozostających przy nim żołnierzy do kolejnego ataku, podczas którego został trafiony w głowę odłamkiem z moździerza. Ranny pułkownik rzecz jasna walczył dalej, ale ostatnią kulę zostawił dla siebie i odebrał sobie nią życie strzałem z pistoletu, nie widząc dalszego sensu walki.

O godzinie 17:00 Kępa Oksywska skapitulowała. Ostatni weteran tej bitwy, kapitan Aleksander Pawelec zmarł 4 lutego 2019 roku w wieku 103 lat. Napis na tablicy Walki żołnierzy polskich o Kępę Oksywską, zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza pl.wikipedia.org w Warszawie , napisem na tablicy pamiątkowej „WESTERPLATTE-OKSYWIE-HEL 1 IX – 2 X 1939”.

Redakcja „Naszego Pisma”, bardzo dziękuje za zaproszenie na Zlot Marynarzy, by zaczerpnąć wiedzy na temat między innymi obrony Polskiego wybrzeża.

Ewa Michałowska- Walkiewicz

A MY REDAKCJA DZIĘKUJEMY PANI EWIE

PS. Od red. np.pl: Ważna Uwaga!

Pułkownik (pośmiertnie generał) Stanisław Dąbek odebrał sobie życie 19 września 1939 roku na Kępie Oksywskiej. Nie była to jednak wyłącznie decyzja podjęta ze zrozpaczenia. Zrobił to przede wszystkim z powodów honorowych i żołnierskiego obowiązku, aby uniknąć niemieckiej niewoli i zakończyć walkę na własnych warunkach po wyczerpaniu wszystkich możliwości obrony!

############################## np.pl #############################