Zbrodnia w Szczucinie

AUTOR; EWA MICHAŁOWSKA – WALKIEWICZ

Naród Polski pamięta Jesień, to czas szczególny dla każdego Polaka. Każdy z nas pamięta o wojnie obronnej z 1939 roku, a także o wiktorii wiedeńskiej z 1683 roku, kiedy to udowodniliśmy całemu światu, jaką potęgą jesteśmy.

Mówiąc o tym wyjątkowym okresie nie możemy przejść obok zbrodni, jaka właśnie jesienią, a dokładnie we wrześniu wydarzyła się w Szczucinie. Była to okropna masakra, popełniona przez żołnierzy Wehrmachtu, oczywiście na bezbronnych i niewinnych Polakach. W budynku szkoły podstawowej we wspomnianej miejscowości Szczucin, leżącym dzisiaj w województwie małopolskim, niemieccy żołnierze spalili żywcem około czterdziestu polskich jeńców wojennych, a także ponad trzydziestu cywilnych uchodźców, szukających schronienia przed wojną.

1. Szczucin – pomnik ofiar zbrodni dokonanej przez Niemców w 1939 r.

Dzień później, zamordowano jeszcze około dwudziestu pięciu Żydów, sprowadzonych do tego miejsca, aby to oni pochowali wcześniej zabitych Polaków.

Na początku wojny

W gmachu szczucińskiej szkoły podstawowej, zaraz na początku rozpętanej wojny Niemcy urządzili punkt zborny dla polskich jeńców wojennych. W tym miejscu mieli także przebywać i ci Polacy, którzy podczas obrony polskich granic, zostali ranni. Ludzi tych umieszczano we wspomnianej placówce, razem z wysiedlonymi przez Wehrmacht cywilami, którzy znaleźli się w okolicy tej szkoły .

Tragiczny incydent

We wspomnianym okresie, w gmachu szkoły podstawowej doszło do tragicznego incydentu. Porucznik Bronisław Romaniec, skorzystał z nieuwagi Niemców i schwytał niezabezpieczony leżący na stole pistolet. Po chwili zastrzelił on sierżanta nazywającego się Golla, który prowadził przesłuchanie polskiego oficera. Polak po chwili popełnił samobójstwo.

Pretekst do bestialskiego mordu

Desperacki czyn polskiego porucznika, dał Niemcom pretekst do wymordowania przetrzymywanych w szkolnym gmachu Polaków, nie stosując już wobec nich żadnych przesłuchań.

Cały przebieg szczucińskiej masakry, opisał po wojnie niemiecki weteran, którego jednostka stacjonowała właśnie w tym mieście. Opisywał on, że do kwatery jego oddziału stawił się wieczorem niemiecki podoficer nazwiskiem Kern. Oznajmił on żołnierzom ze wspomnianej jednostki, iż szuka ochotników do stłumienia buntu polskich jeńców. Zaraz szybko znaleźli się ochotnicy, tylko czekający na okazję strzelania do Polaków. Podobno po wojnie, ochotnikom tym odebrano nadane wcześniej Krzyże Żelazne.

Otoczono pierścieniem szkołę

Tego samego wieczoru, Niemcy otoczyli szkołę, a przez otwarte okna zaczęli strzelać do Polaków i wrzucać do środka granaty. Po chwili gmach szkoły stanął w ogniu. Niektórzy Polacy chcąc uniknąć spalenia się żywcem, próbowali uciekać przez okna lub dach. Uciekinierzy ci szybko zostali namierzeni przez wehrmachtowców, no i oczywiście zastrzeleni. Nikomu nie udało się ujść z życiem.

Następnego dnia

Siegmund Wilhelm List
2.Zbrodniarz List

Już następnego dnia, Niemcy sprowadzili na miejsce tej masakry grupę Żydów, których zmuszono do wykopania rowów, do których następnie wrzucono ciała pomordowanych Polaków. Po ukończeniu swojej pracy, wspomniani Żydzi zostali nieludzko skatowani, a następnie rozstrzelani, a ich ciała zostały wrzucone do drugiego wykopanego przez nich rowu. W mordzie tym ponownie wziął udział wspomniany wyżej Kern. Zbrodni tej dokonali żołnierze niemieckiej 8 Dywizji Piechoty z VIII Korpusu Armijnego , który wchodził w skład 14 Armii dowodzonej przez gen. Wilhelma Lista . O zbrodni tej wciąż pamiętamy. Polacy !!!

Ilustracja
3. Dzisiaj: Rynek w Szczucinie

Od red. np.pl:Ilustracje 2. i 3. dodał ADMIN

Przesyłamy podziękowania Pani Ewie i najserdeczniejsze pozdrowienia z daleka – z Australii/Tasmanii/ >prosto do Polski!

########################## np.pl ##########################

Śledź i polub nas:
10 komentarzy

Dodaj Komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *